Wiersze

Rozrywka Wiersze
poezja na emigracji

Poezja na emigracji

Mundial 2018 rok Sto lat Niepodległości Orła serce, głośniej zabiło drużyna trenera Nawałki niech rozsławi Polskę, a w Polaku miłość Jak za dobrych czasów trenera Górskiego Lubański, Lato, Boniek cała drużyna dziś trenera...
poezja na emigracji

Poezja na emigracji – Ziemia Świętokrzyska

Ziemia Świętokrzyska Tam się urodziłem, tam się wychowałem, tam żyłem i rodzinę założyłem. Lecz los chciał, że to wszystko zostawić musiałem i w daleki świat wyjechałem. Gdy na Okęciu...
poezja na emigracji

Poezja na emigracji – Kobieto

KOBIETO Byłaś w kiedyś MUZĄ ozdobą domu wizytówką mężczyzny natchnieniem poetów Aktem dla malarzy u boku mężczyzny parawanem - wachlarzem KOBIETO nie wszystko stracone nadal jesteś dla SUPERMENA parawanem pilotem - kapitanem majorem - strażakiem matką, żoną w domu...
poezja na emigracji

Poezja na emgiracji – Lato

Lato Lato lubi młodość i starość. Widzi dużo zazdrości, miłości i rozstań. Nie chce marnować swych letnich sandałów. Na schody nudne i mało dojrzałe. Zaczeka w gorącym słońcu południa Na...
poezja na emigracji

Poezja na emigracji – Przeżyli Piekło

Przeżyli Piekło Wojenna młoda para. Ona była w ciąży. Gdy z jej życia jego zabrali. Ranny, aresztowany - Został więźniem Pawiaka. Przeżył – do obozu go zabrano. Słuch o nim zaginął. Ona...
poezja na emigracji

Poezja na emigracji – Szukałam z tobą…

Szukałam z tobą na niebie usłanym gwiazdami tej jednej - jedynej szczęśliwej. Duży Wóz i Niedźwiedzica rozsypywały tysiące gwiazd. Byłam też szczęśliwy Skorpion, pod którym się urodziłam w listopadowy dzień. Kiedy nosiłeś mnie...
poezja na emigracji

Poezja na emigracji -Lato

Lato Stoję na brzegu Polskiego morza wiatr smaga moją twarz fale łaskoczą  stopy słońce odmierza czas Całe niebo zapaliło lampiony Wielki Wóz czeka na gości Mały Wóz zdziwiony jak Niedźwiedzica do niego się...
poezja na emigracji

Poezja na emigracji – Za horyzontem bliżej ziemi

Za horyzontem bliżej ziemi Na ten czas opiszę ci ziemię jedyną Tęsknotę utkaną z jesiennej mgły Kraj oddalony za wielkim morzem W sennych marzeniach zaczarowany Wciąż przemijają wszystkie pory...
poezja na emigracji

Poezja na emigracji – Mój dziadek i ryby

Mój dziadek i ryby pamiętam – w porannej mgle toczyliśmy słońce łąkami w podskokach polnych koników i szeleście dzikich traw do brzegów Wisłoki a tam – rozmyślania w ciszy z drzemiącymi...
poezja na emigracji

Poezja na emigracji – Serce matki

Serce matki Zasmucone jest serce matki. Bije nierówno. Zatrzymuje się, by po chwili pracować od nowa. Czasami ból w nim czuje. Nerwowy rytm maluje Smutek na twarzy. Łzy oczy wypełniają Lecz one...