Rozrywka Wiersze Poezja na emigracji – drzewo osobliwości

Poezja na emigracji – drzewo osobliwości

SHARE
poezja na emigracji

drzewo osobliwości

szorstkością kory zarysowani
w myślach
wetknięci w słoje – obręcze satelit
w zakrzywione spojrzenia kosmosu
uwikłani

odludnieni w głębi

podpieramy horyzont
wewnętrznej przestrzeni
chwiejnym filarem
hipotez

w wirze otchłani
białych i czarnych dziur
wnikamy jak rdzeń
w pulsujący pień
równoległych światów

wychyleni z tunelu
w objęciach życia
przelewamy się – ze słoja w słój
żywicą pragnień – słodką
jak miód
Janusz Kliś
(ze zbioru wierszy pt. “Osobliwość”- 2013)